Σήκω και περπάτα.

Σήκω! Σήκω και περπάτα… το έκανες ήδη μια φορά, τι σε κάνει να πιστεύεις πως δε μπορείς να τα καταφέρεις και πάλι;

Κάποτε τα πόδια σου δε σε βαστούσαν. Δεν το θυμάσαι όχι, ήσουν πολύ μικρός. Πριν χρονιά όμως ούτε εσύ μπορούσες να περπατήσεις. Όλοι περίμεναν το πρώτο σου βήμα, σε έβλεπαν να προσπαθείς ξανά και ξανά. Δεν το ‘βαζες κάτω. Έπεσες… Έπεσες τόσες φορές κι άλλες τόσες σηκώθηκες. Ξέρω πως δεν το θυμάσαι, δε μπορείς να το θυμηθείς, μα θα στο πουν, ρώτα και θα στο πουν. 

Και τώρα που μεγάλωσες το βάζεις κάτω τόσο εύκολα; Τώρα που μεγάλωσες και έμαθες από πρώτο χέρι τι θα πει πόνος, τώρα ξαφνικά αποφασίζεις να παραιτηθείς; Κι όλα αυτά γιατί; Επειδή κάποιος σου τσάκισε τα φτερά; επειδή κάποιος σου είπε πως δε μπορείς; Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγετε… το ξέρω, ποτέ δεν είναι άλλωστε. 

Πονάς… θα συνεχίσεις να πονάς… για πόσο; Για όσο χρειαστεί.  Μέχρι να ‘ρθει εκείνο το ξημέρωμα που πια δε θα πονάς. Μέχρι να ‘ρθει εκείνη η μέρα που θα ξυπνήσεις και θα σαι πάλι καλά. Που θα ξυπνήσεις και θα σαι εσύ. Μια καλύτερη, μια πιο δυνατή έκδοση του εαυτού σου. Θα είσαι εσύ που κατάφερες να το ξεπεράσεις, που δεν έμεινες στα γόνατα. Εσύ που έφτασες στον πάτο και τώρα πια στέκεις τόσο κοντά στη κορυφή.

Θα σε ρίξουν και πάλι ή τουλάχιστο θα προσπαθήσουν. Το ψέμα, η προδοσία, η μοναξιά, οι αμφιβολίες τα τόσα κι αλλά τόσα δεινά που τριγυρνούν ανάμεσα μας ίσως βρεθούν και πάλι στο δρόμο σου. Ναι ίσως σε ρίξουν και πάλι… Τι κι αν το κάνουν όμως; Εσύ θα ξέρεις πια το δρόμο, θα ξέρεις πως μόνο ένας νικητής υπάρχει κι αυτός θα ‘σαι εσύ. 

Γι’ αυτό σου λέω, σήκω! Σήκω και περπάτα, μην τους αφήνεις να σε βλέπουν καθηλωμένο. Μην δώσεις ποτέ σε κανέναν τέτοια ευχαρίστηση. Θα περάσει ο πόνος, θα κλείσει η πληγή… γιατρεύει ο χρόνος. Μη μένεις όμως σκυφτός να τον περιμένεις, μη γίνεις ποτέ υπηρέτης όσων προσπάθησαν να σε ρημάξουν! 

Κάνε το πρώτο σου βήμα όπως και τότε. Κάνε το πρώτο σου βήμα κι όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν. Τώρα που μεγάλωσες δειξ’ τους πόσο δυνατός έχεις γίνει. Τώρα που μάτωσες δειξ’ τους πως το δικό σου αίμα δε στερεύει. Τώρα που έπεσες, σήκω… σήκω και περπάτα!